Ik vergeet steeds meer

“Jongen ik vergeet steeds meer de laatste tijd. Ik weet niet hoe dat komt. Zou dat weer over gaan?”

Dit zei een cliënt tegen mij in de wijkzorg. Ik kom al langere tijd bij deze mevrouw en we kunnen het goed met elkaar vinden. Het klopt, ze vergeet inderdaad steeds meer. Mevrouw is onderzocht door de geriater en ze heeft beginnende Alzheimer. Dit gaat niet meer over, dit wordt alleen maar erger. Het is een verschrikkelijke ziekte waar veel mensen aan lijden. Er is geen medicijn voor en je kunt er niets aan doen. Het enige dat naasten en zorgverleners kunnen doen is de persoon begeleiden en ondersteunen. Zodat hij of zij zo min mogelijk last heeft van deze aandoening.

Ik zei tegen mevrouw; “ik weet niet of het over gaat, maar omdat je er eerlijk over bent kan ik je helpen. Je weet nog steeds meer over het leven dan ik! Zo kunnen we elkaar helpen toch?”. Mevrouw moest er om lachen. Ze zei; “Ja jij komt pas kijken jongen! Zie deze leeftijd maar eens te halen!” Mevrouw is 86 en ik ben 26, het leeftijdsverschil is 60 jaar en daar hebben we het vaak over. Mevrouw vindt het geweldig dat ze door “zo’n jonge kerel” geholpen wordt op haar leeftijd. Ze zegt altijd lachend; “Wie had dat nou gedacht? En dat op deze leeftijd!”.

Dementie

Het is echt een geweldige vrouw met veel humor en een leuke kijk op het leven. Mevrouw is zich erg bewust van het feit dat ze steeds meer vergeet. Ik heb er echt respect voor dat ze dit ook tegen mij zegt. Ze stelt zich kwetsbaar op en dat is niet gemakkelijk. Maar zo kan iemand wel beter geholpen worden denk ik. Misschien verandert dit nog maar voor nu is het goed. We zien wel hoe het zich ontwikkelt toch?

Mevrouw heeft beginnende Alzheimer, ze vergeet steeds meer. Maar dit wil niet zeggen dat ze het allemaal niet meer weet. Er zijn zoveel dingen waar mevrouw van alles over kan vertellen. Ze heeft zoveel meegemaakt in haar leven dat ze tot in de details kan uitleggen. Daar praat ik over met mevrouw en daar leer ik iets van. Mevrouw vergeet haar medicatie en ze vergeet schone kleding aan te doen. Daar kan ik mevrouw dan weer bij helpen. Dit vind ik zo mooi aan mijn werk. Ik krijg op zo’n directe manier iets terug voor het werk dat ik doe. Dit heeft niets met salaris of beloning te maken. Gewoon mooie verhalen en positieve energie zijn al zoveel waard!

Thuis wonen

Ik moet wel realistisch blijven natuurlijk. Dit is pas het beginstadium van deze rotziekte. Mevrouw woont nu nog thuis. Ze wordt ondersteund door familie en door de wijkzorg. Nu gaat het nog goed maar dit gaat veranderen in de toekomst. Mevrouw wordt niet meer “beter” en dat is heel erg moeilijk. Zowel voor mevrouw als voor haar familie. Dit is een proces waarbij goede begeleiding nodig is.

Mevrouw wil thuis blijven wonen. Ze zegt altijd; “ik ga niet naar een rusthuis, ik moet er niet aan denken!”. Dit moeten we respecteren vind ik. Ze zeggen weleens; “een oude boom moet je niet verplaatsen”. Ik denk dat dit zeker van toepassing is op mensen die lijden aan dementie en nog thuis wonen. We moeten ervoor zorgen dat mevrouw in haar eigen huis kan blijven, zolang dat nog verantwoord is natuurlijk. Het is mooi om als zorgverlener daar iets in te kunnen betekenen. Zodat mevrouw, ondanks haar ziekte, fijn thuis kan blijven wonen!

Tommie in de zorg

FACEBOOK: https://www.facebook.com/tommieindezorg/
INSTAGRAM; https://www.instagram.com/tommieindezorg/
WEBSITE; https://tommieniessen.nl/