Reflectieverslagen

Reflectieverslagen… Als ik dit woord zie dan voel ik al meteen en bepaalde druk. Tijdens de opleiding elke week verplicht zo’n verslag schrijven, ik vond het echt een ellende. Op een gegeven moment was ik ook gewoon aan het schrijven om te schijven. Maar ja wie schrijft die blijft dacht ik dan maar.

  • Wat was de situatie? (Situatie)
    Ik moest verplicht een reflectieverslag schrijven.
  • Wat was je taak? (Taak)
    Het reflectieverslag schrijven.
  • Hoe heb je het aangepakt en waarom? (Actie)
    Ik heb het reflectieverslag geschreven. Dit moet elke week, daarom dus.
  • Heeft het gewerkt en waarom? (Resultaat)
    Ja, als ik dit inlever is mijn stagebegeleider tevreden.
  • Wat heb je ervan geleerd? (Reflectie)
    Wanneer ik elke week een verslag inlever is blijft mijn stagebegeleider tevreden. Typen gaat ook steeds sneller, dat is wel makkelijk.

Oké dit is een beetje negatief. Ik snap het, nu tenminste, je moet je bewust worden van je handelen. Stilstaan bij wat je hebt gedaan en erover nadenken. Ik was mezelf zeker bewust van mijn handelen, ik dacht er veel over na en leerde op die manier ook. Reflecteren deed ik in mijn hoofd, het opschrijven vond ik gewoon niet zo makkelijk. Toch is het me gelukt om elke week weer zo’n ding in te leveren en heb ik uiteindelijk mijn diploma gehaald.

Verplicht reflecteren

Nu is mijn kijk toch wel wat veranderd, reflecteren is goed, ik heb er zeker van geleerd. Wat ik minder vond en nog steeds vind is die verplichting. Ook de hoeveelheid verslagen die ik moest maken was absurd. Hierdoor werd het echt niet leuker en wilde ik er zo snel mogelijk vanaf zijn. Een keer per week verplicht een verslag schrijven is gewoon irritant. Ik denk ook dat het niet werkt op die manier, dan ga je maar wat opschrijven. Daar leer je ook niet zoveel van in mijn ogen.

Schrijven is goed, dat is een feit, je leert daar zeker iets van. Maar ik denk dat het beter is om één goed verslag te schrijven in plaats van acht halve. Niet elke week, gewoon wanneer je iets mee hebt gemaakt dat het waard is om te beschrijven in een verslag. Kwaliteit boven kwantiteit toch? Dit wilde ik even kwijt over die verslagen. Eigenlijk is dit ook een soort reflectie, alleen dit was geen verplichting, gelukkig.

Tommie in de zorg

@ Facebook