Meneer is emotioneel, zijn ogen zijn nog waterig. ‘Wat is er aan de hand?’ vraag ik voorzichtig. Meneer is stil en wijst naar een foto van zijn vrouw. Mevrouw is één jaar geleden overleden. Ik weet niet goed wat ik moet zeggen, het is even stil.

‘Heb je verkering jongen?’ vraagt meneer na de korte stilte. ‘Nee, niet meer…’ antwoord ik. Meneer kijkt me aan en zegt; ‘dan weet je misschien een beetje hoe ik mij nu voel. Ik heb liefdesverdriet jongen…Vandaag zouden mijn vrouw en ik 60 jaar samen zijn. Vandaar de traantjes.’

Normaal kan ik altijd gemakkelijk praten, ook over moeilijke dingen. Nu weet ik alweer niet wat ik moet zeggen. Het raakt mij omdat ik mezelf niet kan voorstellen hoe meneer zich nu voelt. Het lijkt mij zo verschrikkelijk om mee te maken. Ik heb weleens liefdesverdriet gehad maar dat is niet te vergelijken met deze situatie.

Sprakeloos.

Meneer ziet dat ik sprakeloos ben. ‘Het is oké jongen, vandaag is het gewoon even zwaar.’ zegt hij. Ik kan zien dat hij het nog steeds moeilijk heeft. ‘We hebben 59 mooie jaren gehad! Ben zuinig op je meisje als je weer verkering krijgt. Je moet je best doen. Het is niet altijd makkelijk. Dat was bij ons ook niet zo.” zegt meneer terwijl hij naar de foto van zijn vrouw kijkt. Ik knik met mijn hoofd en het is weer even stil.

‘Ik zal mezelf maar eens om gaan kleden. Jij hebt ook niet de hele dag de tijd!’ ‘Ik heb geen haast meneer!’ antwoord ik. ‘Bedankt jongen.’ We praten nog over wat luchtige dingen en ik ga weer naar het volgende adres.

Liefdesverdriet.

In de auto moet ik er telkens aan denken. Ik denk ook aan de relatie die ik heb gehad. Die duurde twee jaar en ging steeds aan en uit. Op een gegeven moment ging het echt uit, terwijl het niet echt over was.

Meneer heeft gelijk, je moet zuinig zijn op je relatie. Soms passen mensen niet bij elkaar, dan moet je dat accepteren. Ik vraag me af of ik wel zuinig ben geweest? Heb ik wel mijn best gedaan zoals meneer dat heeft gedaan?

Soms ben ik een beetje jaloers op ouderen die al heel lang samen zijn. Ik vraag mezelf af of ik dat later ook kan zeggen. We zullen zien, ik heb nog even de tijd. Ik ben in ieder geval dankbaar voor de wijze les van meneer. Ik hoop dat hij zich snel wat beter voelt.

Tommie Niessen
Verpleegkundige & Schrijver/blogger

Mijn boek Tommie in de zorg verschijnt in september 2018!

Reserveren is al mogelijk via deze link; https://bit.ly/tommieindezorg-reserveren